1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/5500
Karar No: 2025/1694
Karar Tarihi: 05.03.2025
1. Ceza Dairesi 2024/5500 E. , 2025/1694 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/2 E., 2024/100 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Yargıtay bozması üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2019/415 Esas, 2022/72 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/668 Esas, 2022/822 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca "vekalet ücretinden" düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
2. Hükmün sanık ... müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 22.11.2023 tarihli ve 2022/9061 Esas, 2023/7106 Karar sayılı kararı ile özetle "kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, bu suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle hükmün bozulmasına, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
3. İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.04.2024 tarihli ve 2024/2 Esas, 2024/100 Karar sayılı kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereği beraatine karar verilerek, dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi gereğince doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından verilen beraat kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.04.2024 tarihli ve 2024/2 Esas, 2024/100 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul 4.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.03.2025 tarihinde karar verildi.