2. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/2552
Karar No: 2024/20887
Karar Tarihi: 23.12.2024
2. Ceza Dairesi 2024/2552 E. , 2024/20887 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1397 E., 2023/2179 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 06.09.2023 tarihli ve 2022/1397 E., 2023/2179 K. sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
1-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanıklara yüklenen konut dokunulmazlığının ihlali suçu için 5237 sayılı TCK’nın 116/4 ve 119/1-c maddelerinde öngörülen cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan ilk derece mahkemelerince verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz nedenlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
2- Sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, sanıkların mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.10.2023 tarihli ve 2023/9-66 E., 2023/518 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, üst sınırı on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarının temyiz edilemez olduğu, ancak somut olayda sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddeleri kapsamında cezalandırılmaları istemi ile dava açıldığı ve temyiz sınırı bakımından nitelikli hallerin gözetilmesi gerektiği dikkate alındığında, Tebliğname'deki temyiz isteminin reddine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.
Sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.