13. Ceza Dairesi
Esas No: 2016/18156
Karar No: 2016/15624
Karar Tarihi: 24.11.2016
13. Ceza Dairesi 2016/18156 E. , 2016/15624 K.
Hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143/1, 35/1 ve 62/1-2. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 11/03/2016 tarihli ve 2015/367 esas, 2016/202 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 29.07.2016 gün ve 94660652-105-05-9523-2016-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.09.2016 gün ve 2016/327497 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150. maddesinde “Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır.” şeklinde düzenlemeye yer verildiği, Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 09/03/2016 tarihli ve 2016/5 esas, 2016/3214 sayılı ve 07/03/2016 tarihli ve 2015/25771 esas, 2016/3161 ilamlarında da, TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinin birlikte uygulanması halinde suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının beş yıldan fazla olduğu ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 150/3. maddesine göre sanığa zorunlu müdafii tayin edilerek savunmasının müdafii huzurunda alınması gerektiğinin belirtildiği, somut olayda sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu gece vakti işlemesi nedeniyle savunmasının müdafii huzurunda alınmasının zorunlu olduğu gözetilmeksizin, yargılamaya devamla savunma hakkının kısıtlanarak hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.11.2016 gün ve 2016/950 Esas ve 2016/436 Karar sayılı kararıyla, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle yargılanan sanığa, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanmasına gerek olmadığına karar verildiği de gözetilerek kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 24/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.