2. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/21770
Karar No: 2023/7322
Karar Tarihi: 21.11.2023
2. Ceza Dairesi 2023/21770 E. , 2023/7322 K.
İ T İ R A Z
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1025 E., 2021/1048 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Gerekçe gösterilmemesi nedeniyle ret
İTİRAZA KONU KARAR : Süresinden sonra temyiz talebinin reddi
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/8265 Esas, 2022/16524 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.07.2023 tarihli ve KD-2023/71261 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi uyarınca Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Ceza Genel Kurulu'nun, 24.02.2022 tarih, 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 291, 263, 295/2. maddeleri beraber değerlendirildiğinde Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz süresinin sanık açısından gerekçeli kararın sanık müdafiine tebliğ tarihinden değil, sanığa tebliğ tarihinden itibaren başlatılmasının gerekmesi nedeniyle Yüksek Daire kararına karşı sanık lehine aynı Kanun’un 308. maddesi uyarınca itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmuştur.
II. GEREKÇE
15.06.1949 tarihli, 1948/4 Esas - 1949/2 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme kararında “tevhidi içtihat kararlarına dayanılarak daha önce müstekar bir surette tatbik olunan içtihatlar dairesinde muhkem kaziye teşkil etmiş olan kararlar hakkında karar tahsisi yoluna gidilemeyeceği” şeklinde yer ... hüküm uyarınca içtihat değişikliklerinin kesinleşmiş kararlarda geriye yürümeyeceği ilkesi gereğince temyiz süresinin gerekçeli kararın sanık müdafine tebliğ tarihinden itibaren başladığı bu haliyle sanığın temyiz talebinin süresinden sonra olması nedeniyle, ayrıca 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinde belirtilen “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır.” hükmü uyarınca, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/8265 Esas, 2022/16524 Karar sayılı ret kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.