13. Ceza Dairesi
Esas No: 2011/2849
Karar No: 2012/3609
Karar Tarihi: 20.02.2012
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2011/2849 E. , 2012/3609 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Geceleyin bina içinde hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı ve sanıkların, katılana ait işyerinin kepengini kırarak içeri girip, hırsızlık suçunu gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 119/1-c ve 151/1. maddeleri gereğince işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş, sanıklar hakkında koşulları bulunmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca uygulama yapılarak, cezalarından indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı Kanunun 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
2-Sanık ... hakkında Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2001 tarih ve 2001/177 esas - 2001/222 karar sayılı 765 sayılı TCK'nın 495/1, 522, 59/2, 31,33, 40. maddeleri gereğince verilen ve 07.03.2002 tarihinde kesinleştiği anlaşılan 8 yıl 4 ay ağır hapis cezasına ilişkin ilamın 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulamasında esas alınması yerine, sanıklardan ...’a ait Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2002 tarih ve 2001/299 Esas - 2002/101 sayılı kararın esas alınması,
3- Denetim süresinin belirlenmesinin infaza yönelik bir işlem olduğu gözetilerek, 5237 sayılı Kanunun 58/6-7. maddesi gereğince mükerrer olduğu kabul edilen sanıklar ... ve ... hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi yerine, 5275 sayılı Kanunun 108/4. maddesine dayanılarak denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53/1. maddesinin uygulanmasına’’, sanık ... hakkında “Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2002 tarih ve 2001/299 Esas - 2002/101 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına” ve sanıklar ... ile ... hakkında “denetimli serbestlik süresine” ilişkin bölümler çıkarılarak, yerlerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ ve sanık ... hakkında “5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince, sanık hakkında hükmolunan cezanın, Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2001 tarih ve 2001/177 Esas - 2001/222 Karar sayılı ilamı ve bu ilamdaki 765 sayılı TCK'nın 495/1, 522, 59/2, 31,33, 40. maddeleri gereğince verilen önceki hükümlülüğü nedeni ile mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazdan sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.