2. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/20841
Karar No: 2023/4232
Karar Tarihi: 11.09.2023
2. Ceza Dairesi 2021/20841 E. , 2023/4232 K.
...
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/1502 E., 2018/1862 K.
...
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma
I-Sanığın Mala Zarar Verme Suçu İçin
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2018/1502 Esas, 2018/1862 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık hakkında mala zarar verme suçundan ilk derece mahkemesince verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 2.660,00 TL adlî para cezası ile ilgili olarak Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin istinaf isteminin reddine dair kararına karşı aynı Kanun'un 279/1.b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceği, sanığın itirazı üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince 27.12.2018 tarihinde itirazın reddine kesin olarak karar verildiği anlaşıldığından, dava dosyasının aynı Kanun’un 268/3-e maddesi uyarınca İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
II-Sanığın Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçu İçin
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2018/1502 Esas, 2018/1862 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık hakkında, Koyulhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2017 tarihli ve 2016/67 Esas, 2017/67 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1., 38/2, 62/1. maddeleri uyarınca kurulan “6 ay 20 gün” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Kanun’un 286/2. maddesinin (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
III-Sanığın Hırsızlık Suçu İçin
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 26.02.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
Başkaca yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2018/1502 Esas, 2018/1862 Karar sayılı kararının açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak, BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Koyulhisar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.