1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/2457
Karar No: 2025/5134
Karar Tarihi: 25.06.2025
1. Ceza Dairesi 2024/2457 E. , 2025/5134 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2467 E., 2023/2735 K.
SUÇ : Nitelikli kasten öldürme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2023 tarihli ve 2023/438 Esas, 2023/554 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 18 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.12.2023 tarihli ve 2023/2467 Esas, 2023/2735 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğine dair delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, meşru savunmaya, kararların gerekçesiz olduğuna, adil yargılanma, ispat ve hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiğine, raporların hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığı, eylemin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunun tartışmasız bırakıldığına, tüm lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Sanığın cezasında haksız tahrik nedeniyle uygulama yapılırken uygulama kanun ve maddesi hükümde "5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi" olarak gösterilmemiş ise de bu husus mahallinde hükme ilavesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, adil yargılanma, ispat ve hukuki dinlenilme hakkının ihlal edilmediği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, maktulün ... öneme haiz bölgelerinden toplamda altı kez bıçaklanmak suretiyle öldürüldüğü nazara alındığında suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, ceza miktarı nazara alındığında başkaca lehe hükümlerin uygulanma imkanı bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi kararında istinaf istemleri hususunda ayrıntılı bir gerekçeye yer verilmemiş ise de temyiz sebeplerine yönelik gerekçeli değerlendirme yapılarak söz konusu eksikliğin Yargıtay tarafından giderildiğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.12.2023 tarihli ve 2023/2467 Esas, 2023/2735 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen
temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.06.2025 tarihinde karar verildi.