1. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/3740
Karar No: 2020/315
Karar Tarihi: 04.02.2020
1. Ceza Dairesi 2019/3740 E. , 2020/315 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürme, olası kastla öldürme
HÜKÜM : İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/05/2018 tarih ve 2018/71 esas, 2018/248 karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında beraat; sanık ... hakkında bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan TCK'nin 85/1, 22/3, 62, 54,63. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin hükme yönelik istinaf başvurularının; sanık ... hakkındaki hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine; sanık ... hakkındaki hükmün kaldırılmasına; sanık hakkında olası kastla öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 21/2, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık ... müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de, 5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan "sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re’sen duruşma yoluyla yapar" ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile "uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir" şeklinde değiştirildiğinden, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmüştür.
İlk derece mahkemesince, sanık ... hakkında; maktul ...’a yönelik bilinçli taksir ile öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ve sanık ... hakkında; maktul ...’a yönelik kasten öldürmeye iştirak etmekten verilen beraat kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.11.2018 gün, 2018/3576 esas ve 2018/2633 sayılı kararı ile; sanık ... yönünden yapılan istinaf başvurularının esastan reddine, sanık ... yönünden ise duruşma açmak suretiyle olası kast ile öldürme suçundan mahkumiyete ilişkin verdiği karara dair, katılanlar vekilinin 25.12.2018 tarihli gerekçe ihtiva etmeyen dilekçe ile temyiz talebinde bulunarak gerekçeli kararın tarafına tebliğ edilmesini belirttiği, gerekçeli kararın 10.01.2019 tarihinde tebliğ edildiği, CMK’nin 295. maddesinde belirtilen yedi günlük yasal süre geçtikten sonra katılanlar vekilinin 25.01.2019 tarihli temyiz sebeplerini gösterir dilekçeyi verdiği ve ayrıca katılan ...’ın yüzüne karşı verilen kararı yasal süre geçtikten sonra 09.04.2019 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, CMK'nin 298. maddesi uyarınca katılanlar vekilinin ve katılan ...’ın temyiz istemlerinin REDDİNE karar verilerek, sanık ... müdafiinin süresinde bulunduğu temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılan incelemede,
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.11.2018 gün, 2018/3576 esas ve 2018/2633 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; suç vasfına, haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine yönelen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden temyiz başvurusunun 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.