2. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/18882
Karar No: 2024/20412
Karar Tarihi: 18.12.2024
2. Ceza Dairesi 2023/18882 E. , 2024/20412 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI :2022/3470 E., 2022/3240 K.
SUÇ :Hırsızlık
HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz isteminin esastan reddi ile onama
20.04.2022 tarihli kararın düzeltilmesine ilişkin 20.05.2022 tarihli ek kararın sanık müdafine 22.06.2022 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanık müdafii tarafından temyiz edilmediği anlaşılmış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, müdafii bulunsa bile sanığın da temyiz hakkı bulunduğundan ve kararın daha önce ayrıca sanığa tebliğ edilmediği anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine 26.10.2022 tarihli eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin "Kanuna aykırı şekilde yargılandığı, cezasının yüzüne okunmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2022/3470 Esas, 2022/3240 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Silivri 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.