2. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/20891
Karar No: 2024/263
Karar Tarihi: 10.01.2024
2. Ceza Dairesi 2023/20891 E. , 2024/263 K.
K A N U N Y A R A R I N A
B O Z M A
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/812 E., 2021/120 K.
ŞİKAYETÇİ : ...
HÜKÜMLÜ : ...
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
SUÇLARIN TARİHİ :
İNCELEME KONUSU
KARARLAR : Beraat
KANUN YARARINA
BOZMA YOLUNA
BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61493 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında, müşteki Javıd Amırsayyahı Bonap'a yönelik 19/07/2019 tarihinde işlenen bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından dolayı İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23/07/2019 tarihli ve 2019/123835 soruşturma, 2019/33599 esas, 2019/22236 sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13/11/2019 tarihli ve 2019/515 esas, 2019/570 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında aynı müştekiye karşı gerçekleştirilen aynı eylem sebebiyle İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28/08/2019 tarihli ve 2019/134209 soruşturma, 2019/36942 esas, 2019/24347 sayılı iddianame ile açılan davanın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında şikâyetçiye yönelik 19.07.2019 tarihinde işlenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından dolayı İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23.07.2019 tarihli ve 2019/123835 soruşturma, 2019/33599 Esas, 2019/22236 Karar sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2019 tarihli ve 2019/515 Esas, 2019/570 Karar sayılı kararı ile hükümlünün mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; hükümlü hakkında aynı şikâyetçiye karşı gerçekleştirilen aynı eylem sebebiyle İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28.08.2019 tarihli ve 2019/134209 soruşturma, 2019/36942 Esas, 2019/24347 sayılı iddianame ile açılan davanın, 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesindeki “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul 60. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2019/812 Esas, 2021/120 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/4-c maddesi gereği aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.