1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/5140
Karar No: 2024/8051
Karar Tarihi: 04.12.2024
1. Ceza Dairesi 2024/5140 E. , 2024/8051 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/54 E., 2023/1048 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın hükmolunan ceza miktarı ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden;
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın hükmolunan ceza miktarı ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden anılan hükmün Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca "suç vasfına" ilişkin temyiz edildiği anlaşılmakla, kararın "suç vasfı ile sınırlı olarak" temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2022 tarihli ve 2022/164 Esas, 2022/514 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1-3.a,e, 87/1-d, 62/1, 53/1 ve 63. maddesi uyarıca 2 yıl 28 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.
B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.07.2023 tarihli ve 2023/54 Esas, 2023/1048 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi özetle, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, suç vasfı ile sınırlı yapılan incelemede hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
1.Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;
5271 sayılı Kanun'un 286/2-a bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.07.2023 tarihli ve 2023/54 Esas, 2023/1048 Karar sayılı kararında sanık hakkında mağdura yönelik eyleminde belirlenen suç vasfına ilişkin bir isabetsizlik görülmediğinden, oy birliğiyle 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca vasfa yönelik temyiz isteminin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. fıkrası uyarınca Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.12.2024 tarihinde karar verildi.