2. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/10362
Karar No: 2023/1196
Karar Tarihi: 14.03.2023
2. Ceza Dairesi 2023/10362 E. , 2023/1196 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/4123 E., 2022/3511 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 24.10.2022 tarihli ve 2022/48037 Esas, 2022/35193 İddianame numaralı iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi gereğince cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1 maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2.İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/950 Esas, 2022/1037 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1 maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/4123 Esas, 2022/3511 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusuna istinaden, hükümde 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanırken tekerrüre esas alınan ilâmı değiştirmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın zararı giderme talebine rağmen, tutuklu olması nedeniyle cezaevi şartlarından kaynaklı olarak zararı gideremediğine, bu sebeple 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesindeki takdirî indirim hükümlerinin uygulanmadığına, sanığın yargılama içerisindeki tutum ve davranışının, iyi halinin gözardı edildiğine ve bundan dolayı hukuka aykırı olarak ceza miktarının alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edildiğine, yargılama sürecindeki sanığın olumlu tutum ve davranışlarına rağmen, yerel mahkemece sanığın lehine olan hiçbir hükmün uygulanmadığına, sanığın mehil ve diğer zararı giderme taleplerinin dikkate alınmadığına, bu nedenlerle söz konusu hükmün usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, olay günü öğlen saatlerinde şikâyetçinin işlettiği Vizyon Alışveriş Dünyası isimli işyerine gittiği, bu sırada şikâyetçinin işyerinin arka bölümünde yemek yediği, işyerinde başka kimsenin bulunmadığı, sanığın şikayetçinin kasa bölümüne bıraktığı Samsung marka cep telefonunu gizlice alarak işyerinden ayrıldığı, iş yeri güvenlik kamera görüntüleri ile ulaşılan sanığın atılı suçu ikrar ettiği belirlenmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâm ile ilgili düzeltilmesine karar verilen husus dışında İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükümde, İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın talebi üzerine zararı gidermesi için süre verildiğinin, ancak sanığın verilen sürede zararı gidermediğinin anlaşılması, temel ceza alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenirken "suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu, aynı suçu işleme ısrarı, eşyanın değeri gözetilerek" şeklinde gerekçelendirilmiş olması, "sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanması halinde cezanın objektif ve subjektif etkisini göstermeyeceği" değerlendirilerek 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, sanık hakkında hükmedilen cezanın 6 yıl 3 ay hapis cezası olması ve lehe hükümlerden 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51. maddelerinin ceza miktarı yönünden uygulanmasına yasal olanak bulunmadığının anlaşılması nedenleriyle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/4123 Esas, 2022/3511 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.