1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/1709
Karar No: 2024/5701
Karar Tarihi: 18.09.2024
1. Ceza Dairesi 2023/1709 E. , 2024/5701 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1042 E., 2022/1302 K.
MAKTUL : ...
KATILANLAR : ..., ..., ...
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2004/114 Esas, 2022/135 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten adam öldürme suçundan; anılan kamu davalarının 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 102/2. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca ayrı ayrı gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2022/1042 Esas, 2022/1302 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1- a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle; suçun zamanaşımına uğramadığına, sanıklar hakkında verilen düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanıkların üzerlerine atılı kasten öldürme suçunun suç tarihi itibariyle lehe olan 765 sayılı Kanun'un 102/2. maddesindeki 15 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, savunması alınamayan sanık ... hakkında zamanaşımını kesen son usuli işlemin 28.06.2004 tarihli gıyabi tevkif müzekkeresi olduğu, sanıklar ... ve ... yönünden ise zamanaşımını kesen son işlem tarihinin savunmalarının alındığı 21.05.2004 tarihi olduğu, aradan geçen süre dikkate alındığında 15 yıllık dava zamanaşımı süresinin 28.06.2019 ve 21.05.2019 tarihlerinde dolduğu anlaşılmakla, zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2022/1042 Esas, 2022/1302 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.09.2024 tarihinde karar verildi.