11. Hukuk Dairesi 2026/317 E. , 2026/4492 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1678 Esas, 2025/1936 Karar
HÜKÜM : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/330 E., 2023/10 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "...” ve “...” ibareli markanın sahibi olduğunu anılan ibare ve şeklin Paris Sözleşmesi ve 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/4 ve 6/5 hükümleri kapsamında tanınmış marka olduğunu, davalının eylemlerinin SMK uyarınca marka hakkına tecavüz kapsamında bulunduğunu, davalının iş yerinde ve bir kısım sosyal medya adreslerinde, müvekkiline ait T/... , 2014/ ... sayılı markaların aynı/benzerini müvekkilinin markalarının da tescilli olduğu 18. sınıfta yer alan emtia üzerinde, izinsiz ve hukuka aykırı bir biçimde kullandığının tespit edildiğini, müvekkilinin davaya dayanak markaları ile davalının markasal kullanımlarının benzerliği açısından davalı tarafın üretim ve satışını gerçekleştirdiği ürünler üzerinde kullanmakta olduğu "..." markalarının, daha önce dava dışı bir firma tarafından tescile ve markasal kullanıma konu edildiğini, açılan dava ile bu markaların müvekkili markalarına tecavüz eder nitelikte olduğuna ve hükümsüzlüğüne karar verildiğini, dolayısıyla davaya konu markalar arasındaki benzerliğin çekişmesiz olduğunu, benzerlik değerlendirilmesinde bu hususun dikkate alınması gerektiğini, davalının kötüniyetli olduğunu ileri sürerek müvekkilinin tescilli "...", “...”, "... ...” ibareli tanınmış markalarına vaki tecavüzün tespiti, durdurulması, men’i ve ref’i ile davalının haksız eylemlerine son verilerek "...", “.”, “... .” ve "...", "..." ibaresi/görselini taşıyan tüm ürünlere el konularak toplatılması, bu ibarenin her türlü ürün ve tanıtım aracından çıkartılması, bunun imkânsız olması halinde bunların imhasına karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin, dava dışı “... San. ve Tic. Ltd. Şti.” arasında 03.01.2020 tarihinde imzalanan marka lisans / kullanım sözleşmesine istinaden sözleşmede geçen 13 adet markayı kullandığını, lisans sözleşmesinde geçen 13 adet markanın halihazırda hepsinin tescilli olduğunu, marka tescil belgelerinin sunulduğunu, müvekkilinin, davacının tecavüz edildiğini öne sürdüğü 3 adet markasını ve/veya benzerini kullanmadığını, bu durumun bizatihi davacının mahkemeye delil olarak sunduğu görseller ile sabit olduğunu, davacı tarafından Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2012/40 E., 2013/214 K. sayılı ilamı ile hükümsüzlüğüne karar verildiği belirtilen "..." markalarının da kendilerince kullanılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının kullanımının “...” ve söz konusu emtianın pazarlanması hizmetleri ile sınırlı olduğu, davalı şirketin, mağazasında çanta satıldığı, girişinde tabelada “...”, “...” ibaresinin yer aldığı, içeride duvarda da aynı şekilde, söz konusu ibarenin bulunduğu, çantalar üzerinde “noble queen” ibarelerinin bulunduğu, davalıya ait alan adları altında internet alışveriş siteleri, internet pazaryeri ve sosyal medya hesapları üzerinden çanta ürünlerinin satışının yapıldığı, satıcı profili bölümünde ise her ne kadar marka sahibi olmasa da davalı şirketin bilgilerinin yer aldığı, sosyal medya iletişim bilgilerinde ise sahiplik bilgisi olmamakla birlikte davalı şirketin iletişim bilgilerinin yer aldığı, bu nedenle de davalı ile bağlantının bulunduğu, dosya kapsamında üç ürün yer aldığı, ürünlerin farklı modellerde çantalar olduğu, alınan alış veriş fişinde “...” ibaresi olduğu, lisans sözleşmesi kapsamında kullanım hakkı verilen markaların ise “Marka Alt Lisans / Franchise Bayilik Sözleşmesi” başlıklı sözleşmede düzenlendiği, lisans veren tarafın “... San. ve Tic. Ltd. Şti.” isimli şirket, lisans alan tarafın ise davalı şirket olduğu, sözleşme süresinin 01.01.20 20... .12.2022 tarihleri arasında 3 yıl olarak düzenlendiği, sözleşmeye konu markaların ... sayılı markalar olduğu, sözleşmeye konu markaların birden fazla sınıf içinde tescilli olmakla birlikte, yukarıda tespit edilen davalının fiili kullanımı ile ilgili sınıflar ve sözleşme kapsamı uyarınca ilgili sınıfların davanın açıldığı tarih itibari ile güncel olan birkaç markanın, inceleme tarihi itibari ile tescil sürelerini doldurdukları ve yenilenmedikleri, her iki taraf markasında da yer alan “...” ibaresinin aynı anlamlara geldiği, davalının “...” ibaresi ile birlikte kullandığı “...” ibarelerinin ortak olan ibarelerdeki anlam benzerliğini ortadan kaldırmadığı, taraf markalarında yer alan ortak ibarelerin okunuşlarının aynı olduğu, görsel olarak yapılacak karşılaştırmada davacının kelime, ... kelime ve ... birlikte olacak şekilde bileşke markalarının olduğu, davalının kullanımlarının çeşitli olduğu, kelime unsuru içeren kullanımların bulunduğu, bunların “...”, “...”, “...” şeklinde internet sitesi alan adlarında, sosyal medya hesaplarında veya alışveriş fişi üzerinde yer aldığı, görsel olarak yapılan karşılaştırmada kelime ve ... unsurlarının birlikte ön plana çıktığı, davalının eyleminin kullanımına konu, lisans sözleşmesi içerisinde yer alan tescilli markalardan farklı markaların görsel öğelere bakıldığında, birbirlerinin benzeri veya devamı niteliğini taşıdığı, dava konusu edilen görselleri gören bir tüketicinin, benzer kabul edilen mal ve hizmetler karşısında bu markasal kullanımları, davacının “''...'' ve ''...'' markalarının serisi, alt markası yahut yeni bir versiyonu sanabileceği, davalının markasal kullanımlarında yer alan “...” ve “...” ibarelerinin işarete göre çok küçük bir şekilde konumlandırılışı, şekli ön plana çıkardığı, bir bütün olarak yapılan karşılaştırmada, benzer ibarelerin ve kullanımların bütüne olan etkileri dikkate alındığında, taraf markaları/markasal kullanımları arasında görsel, işitsel ve anlamsal açıdan benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının "..." ibaresini ve "..." unsurlarını sosyal medya hesaplarında kullanmasının ve çanta satışı yapmasının davacının marka hakkına tecavüz oluşturduğunun tespitine, tecavüzün men ve ref'ine, davalının "...." ibaresini ve "..." unsurlarını içeren çantalara her türlü tanıtım aracına el konulmasına, bu ibarelerin çanta ve tanıtım araçları üzerinden silinmesi mümkün ise silinmesine, silinmesi mümkün olmayanların imhasına karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markalarının ve markasal kullanımlarının aynı tür olduğu, davalının kullanımlarının lisans sözleşmesine konu markalardan farklı olduğu, her iki taraf markasında da yer alan “...” ibaresinin aynı anlamlara geldiği, davalının “...” ibaresi ile birlikte kullandığı “... ibarelerinin ise ortak olan ibarelerdeki anlam benzerliğini ortadan kaldırmadığı, dava konusu görselleri gören bir tüketicinin, benzer kabul edilen mal ve hizmetler karşısında bu markasal kullanımları, davacının ''...'' ve ''...'' markalarının serisi, alt markası yahut yeni bir versiyonu sanabileceği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Dava ve Hukuki Nitelendirme
Dava, markaya tecavüzün tespiti, tecavüzün men ve ref'i istemine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 10.09.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.