3. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/11994
Karar No: 2023/1546
Karar Tarihi: 16.03.2023
3. Ceza Dairesi 2021/11994 E. , 2023/1546 K.
¸
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/171 E., 2021/133 K.
SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2019 tarihli ve 2018/90 Esas, 2019/12 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.06.2020 tarihli ve 2019/487 Esas, 2020/448 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
3. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 10.03.2021 tarihli ve 2020/6732 Esas, 2021/2058 sayılı Kararı ile Esas hakkındaki mütalaaya karşı savunma yapmak için sanık müdafiinin mütalaaya karşı savunma yapmak için ek süre istemesine rağmen savunma hakkının kısıtlanmasına yol açacak ve bu hakkın kullanılmasını etkisiz kılacak şekilde ek süre verilmeden yargılamaya devamla karar verilmesi suretiyle CMK’nın 176/4, 190/2 nci ve 216 ncı maddelerine aykırı davranılması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
4. İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/171 Esas, 2021/133 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gelmiştir.
5.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.09.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi;
1.Sanığa yönelik ardışık aranma kaydı bulunmadığına, tekil aramaların da örgütsel olduğuna dair hiçbir veri bulunmadığına,
2.Sanık hakkında başkaca delil bulunmadığına,
3.Sanık hakkındaki delillerin Yargıtayın ankesör yargılamaları ile ilgili oluşturduğu kıstaslara uymadığına,
4.Hts kayıtlarının hukuka aykırı olarak elde edildiğine ve bu kayıtların güvenilirliği ile ilgili açıklayıcı, tarafsız bir bilirkişi raporu aldırılmadığına,
5.Hts kayıtları tek başına cezalandırmaya yeterli delil niteliğinde olmadığına ve sair hususlara ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yapılan yargılamada sanığın örgüt yapısı içerisinde hareket ettiğine dair iddia makamı tarafından hazırlanan iddianamede belirtilen İstanbul ilinde örgüt mahrem imamlarınca yukarıda belirtilen amaç doğrultusunda kullanılan sabit hatlardan ardışık şekilde arandığı, sanığın gizlilik esası içerisinde faaliyet gösteren bu örgütün mensubu olduğu yönünde oluşan vicdani kanaat ve sonuç dikkate alınarak suçun sübut bulduğu değerlendirilmiştir.
IV. GEREKÇE
FETÖ/PDY silahlı terör örgütü içinde askeri mahrem yapılanması içinde yer alığı belirlenen, İlk Derece Mahkemesinin ve bölge adliye mahkemesinin kararlarında da bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen esasa müessir olabilecek savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu uygulandığı, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ile sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/171 Esas, 2021/133 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.03.2023 tarihinde karar verildi.