2. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/19150
Karar No: 2024/10598
Karar Tarihi: 01.07.2024
2. Ceza Dairesi 2021/19150 E. , 2024/10598 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/487 E, 2018/553 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Dinar Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2017 tarihli, 2017/78 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında, gece vakti şikâyetçinin 2.500 kg arpasının bulunduğu deposundan birden fazla kez arpa çalınmasından dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 43/1,53, 58. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.
2. Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2017 tarihli ve 2017/106 Esas, 2017/650 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına, 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.03.2018 tarihli ve 2018/487 Esas, 2018/553 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, eylemlerinin ayrı ayrı bağımsız biçimde değerlendirme yapılmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Sanığın, belli olmayan bir zamanda deposunu kontrol etmek istediğinde bir kısım arpasının çalındığını fark etiği, Dinar İlçesinde arpa alabilecek yerlerden kendi arpasının nemli ve rutubetli niteliğini de söylemek suretiyle zahirecilerden araştırma yaptığı, ... Tarım isimli iş yerine gittiğinde ... Tarım'ın sahipleri tarafından bu nevi arpayı iki kişiden satın aldıklarını söyledikleri, sanıkların tekrar ... Tarım isimli iş yerine arpa satmak için geldiklerinde güvenlik görevlilerince suç üstü yakalandıkları, oluşan zararın süre verilmesine rağmen karşılanmadığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2.Yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı dava dosyasında mevcuttur.
3.Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş, şikâyetçinin aşamalarda beyanları alındığı tespit edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanıkların eylemleri nedeniyle ayrı ve bağımsız biçimde değerlendirme yapılarak, uygulama maddeleri ayrı ayrı gösterilip denetime olanak sağlayacak biçimde ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, toplu uygulama yapılması suretiyle CMK'nın 232. maddesine aykırı davranılmış ise de; bu eksiklik mevcut haliyle infazda tereddüt oluşturacak nitelikte olmadığından davanın yeniden görülmesi ve hüküm kurulmasını gerektirir nitelikte görülmediği, söz konusu eleştiri dışında mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın da kanunî bağlamda uygulandığı anlaşıldığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Dosya kapsamına göre, mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı ve uygulamada bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.03.2018 tarihli ve 2018/487 Esas, 2018/553 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Dinar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.