2. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/12853
Karar No: 2024/21128
Karar Tarihi: 24.12.2024
2. Ceza Dairesi 2024/12853 E. , 2024/21128 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/167 E., 2024/530 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2019 tarihli ve 2019/342 Esas, 2019/727 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2020/322 Esas, 2020/3293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sanığa sorulması gerekenler sorulmadan ve eksik araştırma yapılarak hüküm kurulduğundan ve 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma nedenlerinin 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, yine bozma üzerine İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2022 tarihli ve 2021/358 Esas, 2022/119 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 10.05.2022 tarihli ve 2022/1366 Esas, 2022/1297 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği, verilen bu bozma nedeninin de 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararları vermesinin ve anılan kararlara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2020/322 Esas, 2020/3293 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2022 tarihli ve 2021/358 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararı, yine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 10.05.2022 tarihli ve 2022/1366 Esas, 2022/1297 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2023 tarihli ve 2022/803 Esas, 2023/654 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.