2. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/10689
Karar No: 2024/19576
Karar Tarihi: 11.12.2024
2. Ceza Dairesi 2024/10689 E. , 2024/19576 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/867 E. 2024/1479 K.
ŞİKAYETÇİ : ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2021/1370 Esas ve 2022/219 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13.Ceza Dairesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2022/927 Esas ve 2023/605 Karar sayılı kararı ile ''5237 sayılı TCK'nın 32. Maddesi uyarınca rapor aldırılması, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, kamera saatinin güncel olup olmadığının araştırılması, değer azlığının tartışılması,,,' gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma kararı üzerine Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2024 tarihli ve 2023/291 Esas ve 2024/117 Karar sayılı kararının 2. kez istinaf edilmesi üzerine bu kez Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 15.05.2024 tarihli ve 2024/867 Esas ve 2024/1479 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, bozma nedeni olarak gösterilen ve yukarıda sayılan hukuka aykırılıkların hiç birisinin bu bent kapsamına girmediği anlaşılmakla, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek;Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2022/927 Esas, 2023/605 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2024 tarihli ve 2023/291 Esas, 2024/117 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.