3. Ceza Dairesi
Esas No: 2017/20122
Karar No: 2018/14683
Karar Tarihi: 08.10.2018
3. Ceza Dairesi 2017/20122 E. , 2018/14683 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
HÜKÜM : a) Yaralama suçundan mahkumiyet; Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/10/2016 gün ve 2014/343 Esas, 2016/388 Karar sayılı kararı
b) İstinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle sanığın beraatine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14/04/2017 gün ve 2017/136 Esas, 2017/741 Karar sayılı kararı
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14/04/2017 gün ve 2017/136 Esas, 2017/741 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından aynı Kanun’un 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere; ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarına dair kararlara ilişkin suçun, CMK'nin 286/2-d maddesinin kapsamında kalmaması durumunda, kararı inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairesinin verebileceği mahkûmiyet dışında kalan “beraat”, "ret", “düşme” veya “ceza verilmesine yer olmadığına” ilişkin kararların CMK'nin 286/b maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği ve bu nedenle bu kararlara karşı temyiz kanun yolu açık olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık müdafiinin temyiz isteminin, beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu anlaşıldığından, vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
Sanık hakkında ilk derece mahkemesince mağdur ...'u basit yaralamadan düşme kararı verildiğinden lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14/04/2017 gün ve 2017/136 Esas, 2017/741 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle sanığın beraatine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 08.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.