2. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/10124
Karar No: 2025/3334
Karar Tarihi: 25.02.2025
2. Ceza Dairesi 2024/10124 E. , 2025/3334 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/439 E., 2023/595 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında 06.11.2014 tarihli iddianame ile şikâyetçiler ... ve ...'a yönelik eylemleri hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-g, 53, 58. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan dava açıldığı ve mahkemece 22.01.2016 tarihinde sanık hakkında adı geçen şikâyetçilere yönelik hırsızlık eylemi nedeniyle mahkûmiyet kararı verildiği, temyiz üzerine ve Dairemizin 26.04.2022 tarihli, 2020/25822 esas sayılı ilâmı ile de sanık ... hakkında bu şikâyetçilere yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin de bozulmasına karar verildiği halde, bu suçlar yönünden bir karar verilmemiş ise de, zamanaşımı içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.
I- Sanıklar hakkında şikâyetçi ...'ya yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, en son kesen işlem olan 05.12.2014 sorgu tarihinden 20.09.2023 mahkumiyet tarihine kadar geçtiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,
II- Sanıklar ... ve ... hakkında şikâyetçi ...'ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/260 Esas sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde yazılı ''suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi'' suçuna ait olduğu ve 24.10.2019 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.