Çukurambar, Çankaya / Ankara 0312 284 60 63 bilgi@hayfahukuk.com Pazartesi – Cuma: 09:00 – 18:00

9. Ceza Dairesi E. 2022/370 K. 2023/2372

Karar tarihi: 24 Nisan 2023 · Ceza Hukuku · ~3 dk okuma

Yargıtay Dairesi9. Ceza Dairesi
Esas Numarası2022/370
Karar Numarası2023/2372
Karar Tarihi24 Nisan 2023

Sonuç: HÜKMÜN ONANMASINA

Sonuç bilgisi karar metninin hüküm kısmından otomatik çıkarılmıştır; kesin sonuç için aşağıdaki tam metne bakınız.

Karar Özeti (otomatik)

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Suç tarihlerinde on beş yaşından küçük mağdurenin, üvey babası olan sanığın evde ve iş yerinde yalnız kaldıklarında cinsel organına ve vücudunun muhtelif yerlerine dokunarak istismarda bulunduğunu iddia ettiği, sanığın atılı suçlamaları reddettiği, tanık Şükran'ın aşamalarda mağdurenin birkaç defa üvey babasının cinsel eylemlerinden bahsettiğine dair anlatımda bulunduğu, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde tanığın bilgisinin dolaylı olması, annesinin ve sanığın sürekli tartışma yaşamaları ve mağdureye kızmaları nedeniyle mağdurenin iftira atmış olabileceğine dair istikrarlı beyanları, mağdurenin annesi ile sanığın sürekli tartışmalar yaşadığına dair kabulü dikkate alınarak sanığın atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. Ceza Dairesinin, 10.07.2019 tarihli ve 2019/940 Esas, 2019/1557 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ve mağdure vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. Ceza Dairesinin, 10.07.2019 tarihli ve 2019/940 Esas, 2019/1557 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7.

Karar Tam Metni

Yeni arama

“"cinsel"” aramasıyla eşleşen ifadeler vurgulandı. Vurguyu kaldır

T.C. Yargıtay
9. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/370 Karar No: 2023/2372 Karar Tarihi: 24 Nisan 2023

9. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/370
Karar No: 2023/2372
Karar Tarihi: 24.04.2023

9. Ceza Dairesi         2022/370 E.  ,  2023/2372 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2019 tarihli ve 2018/379 Esas, 2019/22 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.07.2019 tarihli ve 2019/940 Esas, 2019/1557 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ve mağdure vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği
Olayın niteliği gereği delil elde etme imkanı olmadığı, tanık beyanının mağdureyi destekler nitelikte olduğu, iftira sebebi bulunmadığı gözetilerek kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Suç tarihlerinde on beş yaşından küçük mağdurenin, üvey babası olan sanığın evde ve iş yerinde yalnız kaldıklarında cinsel organına ve vücudunun muhtelif yerlerine dokunarak istismarda bulunduğunu iddia ettiği, sanığın atılı suçlamaları reddettiği, tanık Şükran'ın aşamalarda mağdurenin birkaç defa üvey babasının cinsel eylemlerinden bahsettiğine dair anlatımda bulunduğu, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde tanığın bilgisinin dolaylı olması, annesinin ve sanığın sürekli tartışma yaşamaları ve mağdureye kızmaları nedeniyle mağdurenin iftira atmış olabileceğine dair istikrarlı beyanları, mağdurenin annesi ile sanığın sürekli tartışmalar yaşadığına dair kabulü dikkate alınarak sanığın atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.07.2019 tarihli ve 2019/940 Esas, 2019/1557 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2023 tarihinde karar verildi.

Bu karar veya benzeri bir uyuşmazlık için danışmanlık alın

Av. Halil ÖZYOLCU ve Av. Can KIZILYAR ile dosyanızın durumunu ve haklarınızı değerlendirebilirsiniz.

Karar metni Yargıtay'ın kamuya açık karar arama sisteminden alınmıştır. Özet, alan ve sonuç bilgileri otomatik üretilir; hukuki işlemlerinizde kararın aslını esas alınız.

Hukuki bir sorununuz mu var?

Uyuşmazlığınızı dinleyelim, haklarınızı ve izlenebilecek yolları birlikte değerlendirelim.