T.C. Yargıtay
4. Ceza Dairesi
4. Ceza Dairesi
Esas No: 2016/9336
Karar No: 2020/7556
Karar Tarihi: 22.06.2020
4. Ceza Dairesi 2016/9336 E. , 2020/7556 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Silahla tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Sanığa yükletilen silahla tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıca zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının Kanunda öngörülen biçimde infazda gözetilebileceği,
Anlaşıldığından, sanık ... ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-Başka suçtan cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'ya duruşmadan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve bağışık tutulma talebi de bulunmadığı halde, 23.12.2014 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
b-Sanık ...'nın karısı ile katılan ... arasında geçmişte ilişki yaşandığı bu sebeple taraflar arasında husumet bulunduğu, bu husumet sebebiyle sanığın katılanı yaraladığı ve hakkında Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2011 tarih 2009/64 esas 2011/62 karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, sanığın olay günü katılanla karşılaştığını, süre gelen husumet sebebiyle katılanın kendisine küfür edip üzerine bıçakla yürüdüğünü ve katılanın bu eylemine sinirlenerek av tüfeği ile katılanın evinin önüne gittiğini savunması ve mahkemece sanık savunmasının ikrar olarak kabul edilmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nın 29/1. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
c-Kabule göre de;
Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.