9. Hukuk Dairesi
Esas No: 2020/7456
Karar No: 2020/17977
Karar Tarihi: 09.12.2020
9. Hukuk Dairesi 2020/7456 E. , 2020/17977 K.
MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalının Ankara 16. İş Mahkemesinde davacı kurum aleyhine alacak davası açtığını, söz konusu davanın yargılama aşamasında davalının alacağının bulunmadığı aksine kurumun haksız ödeme nedeniyle alacaklarının bulunduğunun bilirkişi raporu ile tespit edildiğini beyanla davalıya yapılan fazla ödemenin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın haksız ve yasal dayanakta yoksun olduğunu, Ankara 16. İş Mahkemesinde açtığı alacak davasının halen derdest olduğunu, alacağın zaman aşımına uğradığını, davacı kurumun davalı işçiye göre hesaplamaya ilişkin üstün donanımı ve ödeme miktarının belirlenmesinde uzmanlığının tartışmasız olduğunu, işçinin iyi niyetli olduğunu ve davacı kurumun zarara katlanması gerektiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
GEREKÇE:
Davada, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalıya fazla ödenen miktarın tahsili talep edilmektedir.
Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 62.maddesi (6098 sayılı TBK.'nın 78. maddesi) gereğince, borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir. Bu maddede belirtilen yanlışlık eda ile ilgili olup edada bulunanda bağışlama irade ve arzusunun bulunmadığını gösteren bir yanılmadır. Başka bir deyişle, davacı idarenin tahakkuk memuru hataya düşmeseydi, davalıya edada bulunmayacağı anlamına gelmektedir.
Hukuk Genel Kurulu'nun 05.12.1984 tarih, 1982/13; 387 esas - 1984/997 karar sayılı kararı ile herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemelerin idare tarafından Borçlar Kanunu'nun sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre geri istenebileceği açıklanmıştır.
Yargıtay (kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 24.06.2020 tarihli geri çevirme kararı ile, Ankara 16. İş Mahkemesinin 2014/2087 esas, 2015/1131 karar sayılı dosyasının ilgili mahkemesinden istenerek, dosyanın eklendikten sonra gönderilmesi istenilmiş olup, Ankara 16. İş Mahkemesinin 2014/2087 esas, 2015/1131 karar sayılı dosyasının gönderildiği görülmüştür. Ankara 16. İş Mahkemesinin 2014/2087 esas, 2015/1131 karar sayılı dosyasının incelenmesinde, davalı işçinin fark alacaklar istemi ile açtığı davanın reddine karar verildiği ve kararın onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.
Bu durumda, mahkemece; kesinleşen Ankara 16.İş Mahkemesinin 2014/2087 esas sayılı dosyasında yer alan bilirkişi raporu ile hesaplanan fazla ödeme tutarının hüküm altına alınması gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması isabetsiz olmuştur.
O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 09.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.