2. Ceza Dairesi
Esas No: 2017/2851
Karar No: 2019/4097
Karar Tarihi: 05.03.2019
2. Ceza Dairesi 2017/2851 E. , 2019/4097 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Kabule göre de;
a- Sanığın 24/12/2014 tarihli talimatla alınan savunmasında karşı tarafa 18 TL parayı ödediğini beyan etmesi karşısında, suça konu 100 TL tutarındaki benzin ve 18 TL tutarındaki alışveriş ile ilgili olarak şikayetçiden zararının tam veya kısmi olarak giderilip giderilmediği, giderildiyse ne zaman gerçekleştiği ve iadenin kısmi olması durumunda ise kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 168. maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan .... Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/966 Esas, 2013/598 Karar sayılı ilamında tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçları kapsamında birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğu, bu hükümlerden hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen cezaların kesin nitelikte adli para cezası olduğu, mahkumiyete ilişkin hükmün ise 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. cümle maddesinde yazılı '' tehdit '' suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek sabıkasının bulunmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebiyle tehdit suçu yönünden uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.