T.C. Yargıtay
4. Ceza Dairesi
4. Ceza Dairesi
Esas No: 2014/14456
Karar No: 2018/5880
Karar Tarihi: 28.03.2018
4. Ceza Dairesi 2014/14456 E. , 2018/5880 K.
MAHKEMESİ:Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit,yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık hakkında kasten yaralama suçundan da mahkumiyet kararı verilmiş olması karşısında, hakkında tehdit suçuyla ilgili olarak uzlaşma hükmünün uygulanamayacağı kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının, kapsam ve içerik itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceği anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında daha ağır cezayı içeren tekerrüre esas Gaziantep 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/978 esas 2011/1069 karar sayılı kararı bulunmasına karşın, daha hafif nitelikte cezayı içeren Gaziantep 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/693 esas 2010/555 sayılı kararının tekerrüre esas alınması,
Kanuna aykırı ve sanık ......'in temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tekerrür uygulamasına ilişkin kısımdan Gaziantep 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/693 esas 2010/555 karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının çıkarılarak yerine Gaziantep 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/978 esas 2011/1069 karar sayılı ilamı mükerrir olduğu anlaşıldığından, TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" cümlesinin eklenmesine ve 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın aleyhine değiştirmeme ilkesi gözetilerek cezanın infazı sırasında Gaziantep 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/693 esas 2010/555 karar sayılı ilamında hükmedilen cezanın koşulu salıverilme süresine eklenecek miktarda gözetilmesine ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan HÜKÜMLERİN bu bağlamda DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.