8. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/18159
Karar No: 2024/7631
Karar Tarihi: 14.10.2024
8. Ceza Dairesi 2021/18159 E. , 2024/7631 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1037 Esas, 2021/585 Karar
SUÇ : Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi (beraat)
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2018 tarihli iddianamesiyle; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması ve hak yoksunluklarının uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Ankara 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2019 tarihli kararıyla; sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
C. Ankara 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2019 tarihli kararı Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmiştir. Akabinde; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2019/1037 Esas, 2021/585 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; suçun unsurları oluştuğundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Dava konusu olay; sanığın kendi kullanımında olan Facebook isimli sosyal paylaşım hesabından "Masaya oturduğu halde içmeyenlerden mezenizi esirgemeyin. Biz, onları(size) şoförlük etsin diye gönderdik. Şüphesiz ki (onlar) sizi çevirme gazabından koruyacak olanlardır, ama (siz) bunu göremezsiniz." Çevirme Suresi 56-57" şeklinde ibare bulunan fotoğrafı "Aminn" şeklinde yorum yazmak suretiyle paylaşarak atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. İlk derece mahkemesince; sanığın paylaşımının kamu barışını bozmaya elverişli olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası "Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılayan kişi, fiilin kamu barışını bozmaya elverişli olması halinde, altı aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklindedir. Madde gerekçesi; "fiilin cezalandırılabilmesi için, 'kamu barışını bozmaya elverişli' olması gerekir." şeklindedir. Somut olayda; sanığın, "olay ve olgular" bölümünde detaylandırılan paylaşımı incitici olsa da sanığı takip eden kişi sayısı, yorum sayısı ve hesabın gizli olması hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın paylaşımı kamu barışını bozmaya elverişli olmadığından ayrıca Anayasa Mahkemesinin 19.09.2018 tarihli, 2015/486 Başvuru No'lu kararında da izah edildiği üzere; ifade özgürlüğü kapsamında olduğundan beraat kararına ilişkin Mahkemenin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 17.03.2021 tarihli ve 2019/1037 Esas, 2021/585 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 46. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.