T.C. Yargıtay
6. Ceza Dairesi
6. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/20318
Karar No: 2025/6897
Karar Tarihi: 30.06.2025
6. Ceza Dairesi 2023/20318 E. , 2025/6897 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1832 E., 2023/1750 K.
SUÇ : Birden fazla kişi tarafından gece vakti silahla yağma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2022/65 Esas, 2023/94 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-h, 168/3, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
B. İstinaf
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2023/1832 Esas, 2023/1750 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemi
Sanıkların savunmalarının dikkate alınmadığına, suç kasıtlarının bulunmadığına, suç unsurlarının oluşmadığına, olayın oluş şekli ve dosyadaki delillerin yeterince incelenmediğine, mahkemenin hatalı karar verdiğine ve sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Alınan adli muayene raporlarına, taraf anlatımları ve tüm dosya içeriğine göre; Olayın çıkış sebebinin şüphede kaldığı ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanıkların meydana gelen motosiklet kazası sonucu uğradıkları haksızlıktan kaynaklanan zararlarının tazmini amacıyla sergiledikleri eylem ve söylemlerinin bir bütün halinde 5237 sayılı Kanun'un 150/1. Maddesi delaletiyle nitelikli tehdit suçunu oluşturduğu düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. Maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,30.06.2025 tarihinde karar verildi.