4. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/1876
Karar No: 2025/3062
Karar Tarihi: 18.02.2025
4. Ceza Dairesi 2023/1876 E. , 2025/3062 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/59 E., 2009/613 K.
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜMLER : Adli emanet memurluğuna kayıtlı eşyaların dosyada delil olarak saklanmasına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma, iade
Yapılan ön inceleme neticesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, Dairemizce de benimsenen 29.11.2016 tarihli ve 2013/11-142 Esas, 2016/463 Karar sayılı kararında açıkladığı üzere; dosyada delil olarak saklanmaya ilişkin kararların, itiraz kanun yoluna tabi bir hakim kararı ya da kanunda açıkça itiraza tabi olduğu belirtilen bir mahkeme kararı değil, Suç Eşyası Yönetmeliğinin 16. maddesine istinaden niteliği itibarıyla müsadere edilemeyen ancak başlı başına delil niteliğinde olup, aynı zamanda suç konusunu oluşturan eşyanın dosyada muhafaza edilmesini sağlamak için verilen bir mahkeme kararı olduğu ve anılan karara karşı başkaca bir kanun yolu öngörülmediği cihetle, başvurulması gereken kanun yolunun esas hükmün tabi olduğu kanun yolu olduğu, bu sebeple temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik fuhuş suçundan Yerel Mahkemece mahkumiyet kararı verilmiş, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 12.09.2019 tarih 2018/6761 Esas, 2019/12172 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyet kararı onanmış; sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik, sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik fuhuş suçundan bozma üzerine Yerel Mahkemece beraat kararı verilmiş; yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ek karar ile emanette kayıtlı eşyaların dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz istemi; emanete kayıtlı eşyaların delil olarak saklanmasını gerektirir bir durum olmadığına, kararın kaldırılması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.01.2023 tarihli yazısı ile esas hükümde yer verilmeyen Sivas Adli Emanet Memurluğunun 2009/1166 Esas sırasında kayıtlı olan sanık ...'a ait 1 adet samsung marka cep telefonu; sanık ...'e ait 1 adet samsung marka cep telefonu ve 1 adet satış senedi; sanık ...'na ait 1 adet mektup,1 adet ajanda, 1 adet çizgili defter ve 4 adet not kağıdı hakkında karar verilmesi talebi üzerine Mahkemece, 5271 sayılı Kanun'un 256 ve 257. maddelerine göre duruşma açılıp eşya üzerinde hakkı olan taraflar da duruşmaya davet olunarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, evrak üzerinden inceleme yapılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.02.2025 tarihinde karar verildi.