T.C. Yargıtay
12. Hukuk Dairesi
12. Hukuk Dairesi
Esas No: 2011/16863
Karar No: 2012/2280
Karar Tarihi: 06.02.2012
12. Hukuk Dairesi 2011/16863 E. , 2012/2280 K. MAHKEMESİ : Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 12/05/2011 NUMARASI : 2011/374-2011/569 Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü : Alacaklı tarafından birikmiş nafaka alacağı ile birlikte işleyecek aylık nafakanın tahsili amacıyla ilamlı icra takibi yapıldığı, alacaklının talebi üzerine icra müdürlüğünce Sosyal Güvenlik Kurumu'na yazılan haciz müzekkeresi ile aylık 300.00 TL nafaka ile birikmiş nafaka borcu 6.980,81 TL için borçlunun maaşının 1/4'ünün haczine karar verildiği anlaşılmıştır. 5510 sayılı yasanın 93.maddesi uyarınca "Bu kanun gereğince sigortalılar ve hak sahiplerinin gelir, aylık ve ödenekleri, sağlık hizmeti sunucularının genel sağlık sigortası hükümlerinin uygulanması sonucu kurum nezdinde doğan alacakları, devir ve temlik edilemez. Gelir, aylık ve ödenekler 88.maddeye göre takip ve tahsili gereken alacaklar ise nafaka borçları dışında haczedilemez" . hükmüne göre nafaka borçları için haczedilmezlik kuralı uygulanmamaktadır. Takip dayanağı nafaka alacağı olup adi alacak değildir ve borçlunun maaşının haczi kabildir. Bu nedenle işleyecek aylık nafakanın tamamı üzerinden maaş üzerine haciz konulmasında yasaya aykırılık yoktur. Ancak birikmiş nafaka alacağı için genel nitelikteki düzenleme olan İİK.nun 83.maddesinin uygulanması zorunludur. İİK.nun 83.madde hükümlerine göre, borçlunun ve ailesinin geçimi için icra müdürlüğünce zorunlu olarak taktir edilen miktar tenzil olunduktan sonra kalan bölümü haczedilebilir. Bu miktar 1/4'ünden az olamaz. O halde borçlunun emekli maaşının birikmiş nafaka alacağı için 1/4'ü haczedildiğine göre mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.