2. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/10507
Karar No: 2025/9037
Karar Tarihi: 14.05.2025
2. Ceza Dairesi 2022/10507 E. , 2025/9037 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2575 E., 2021/2401 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz isteminin reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ve ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün hırsızlık suçundan kurulan hükümle birlikte incelenmesi gerektiğinden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 01.11.2021 tarih, 2021/2575 Esas, 2021/2401 Karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.01.2020 tarihli ve 2019/314 Esas, 2020/5 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli ve 2020/1938 Esas, 2021/947 Karar sayılı kararı ile sanığın savunmasının zorunlu müdafii eşliğinde alınmadan hüküm kurulması ve TCK'nun 53 maddesinin uygulanması sırasında, 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde yapılan değişikliğin gözetilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2021/276 Esas, 2021/487 Karar sayılı kararı ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli ve 2020/1938 Esas, 2021/947 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu sebeple yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.