T.C. Yargıtay
6. Ceza Dairesi
6. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/10526
Karar No: 2024/12467
Karar Tarihi: 26.11.2024
6. Ceza Dairesi 2023/10526 E. , 2024/12467 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/3035 E. 2019/645 K.
SUÇLAR : Silahla tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararı onama, onama
I- Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmünün İncelenmesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.05.2019 tarihli ve 2018/3035 Esas, 2019/645 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
II- Sanık Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmünün İncelenmesinde;
Sanığa ait adli sicil kaydındaki en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, iki ayrı hükümlülük içeren ilam tekerrüre esas olarak gösterilmişse de; en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınmasının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin bu kapsamda olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında kurulan hükümde, herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçunda İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 19.02.2019 tarihli ve 2018/3035 E. 2019/645 K. sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda , eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
26.11.2024 tarihinde karar verildi.