Çukurambar, Çankaya / Ankara 0312 284 60 63 bilgi@hayfahukuk.com Pazartesi – Cuma: 09:00 – 18:00

1. Ceza Dairesi E. 2024/7101 K. 2025/2503

Karar tarihi: 26 Mart 2025 · Ceza Hukuku · ~2 dk okuma

Yargıtay Dairesi1. Ceza Dairesi
Esas Numarası2024/7101
Karar Numarası2025/2503
Karar Tarihi26 Mart 2025

Sonuç: HÜKMÜN ONANMASINA

Sonuç bilgisi karar metninin hüküm kısmından otomatik çıkarılmıştır; kesin sonuç için aşağıdaki tam metne bakınız.

Karar Özeti (otomatik)

Ceza Dairesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2021/1761 Esas, 2021/5756 Karar sayılı ilâmı ile "ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede yer almayan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 87/1 ve 87/3 maddelerinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesi ile 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2024 tarihli ve 2021/486 Esas, 2024/152 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.03.2025 tarihinde karar verildi.

Karar Tam Metni

Yeni arama
T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/7101 Karar No: 2025/2503 Karar Tarihi: 26 Mart 2025

1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/7101
Karar No: 2025/2503
Karar Tarihi: 26.03.2025

1. Ceza Dairesi         2024/7101 E.  ,  2025/2503 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/486 E., 2024/152 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2014/695 Esas, 2016/478 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2021/1761 Esas, 2021/5756 Karar sayılı ilâmı ile "ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede yer almayan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 87/1 ve 87/3 maddelerinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2024 tarihli ve 2021/486 Esas, 2024/152 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/3, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesi ile 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, delillerin hatalı değerlendirildiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suç vasfına, vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2024 tarihli ve 2021/486 Esas, 2024/152 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.03.2025 tarihinde karar verildi.

Bu karar veya benzeri bir uyuşmazlık için danışmanlık alın

Av. Halil ÖZYOLCU ve Av. Can KIZILYAR ile dosyanızın durumunu ve haklarınızı değerlendirebilirsiniz.

Karar metni Yargıtay'ın kamuya açık karar arama sisteminden alınmıştır. Özet, alan ve sonuç bilgileri otomatik üretilir; hukuki işlemlerinizde kararın aslını esas alınız.

Hukuki bir sorununuz mu var?

Uyuşmazlığınızı dinleyelim, haklarınızı ve izlenebilecek yolları birlikte değerlendirelim.