11. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/8409
Karar No: 2019/8990
Karar Tarihi: 09.12.2019
11. Ceza Dairesi 2019/8409 E. , 2019/8990 K.
Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 15.10.2019 tarih ve 2019/10613 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.11.2019 tarih ve KYB-2019/104809 sayılı ihbarname ile;
Mühür Bozma suçundan sanık ...'nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2019 tarihli ve 2019/232 esas, 2019/339 sayılı kararının" 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesinde yer alan "Ceza Mahkemelerinden verilen hükümler temyiz olunabilir. Ancak, onbeş sene ve ondan yukarı hürriyeti bağlayıcı cezalara ait hükümler hiç bir harç ve masrafa tabi olmaksızın Yargıtayca re'sen tetkik olunur1. (Değişik: 18/11/1992 - 3842/28 md.) İkimilyar liraya kadar (İkimilyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler,(1) 2. (Değişik: 18/11/1992 - 3842/28 md.) Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,(1) 3. Bu Kanun ile sair kanunlarda kesin olduğu yazılı bulunan hükümler, Temyiz olunamaz. Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz..." şeklindeki düzenleme ile tekerrür hususuna ilişkin bir açıklamanın mevcut olduğu, tekerrüre ilişkin olarak anılan kanun maddesinin Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarih olan 20/07/2016 tarihine kadar geçerlilik arz ettiği, 20/07/2016 tarihi itibariyle artık 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun İstinaf başlıklı 271. maddesinin yürürlük kazandığı ve anılan maddede 1412 sayılı Kanun'daki gibi kesin olan hükümlerin tekerrüre esas alınamayacağına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolunun uygulama alanı bulduğu, bu kapsamda 5271 sayılı Kanunda istinaf kanun yolu hakkında maddelere yer verilirken kanun koyucu tarafından tekerrür hükümlerine yer verilmediği anlaşıldığından, somut olayımızda; sanığa ait adli sicil kaydında bulunan Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2018 tarihli ve 2018/366 esas, 2018/810 sayılı kararıyla doğrudan verilen 3000,00 Türk lirası adlî para cezasının, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği ve 5271 sayılı Kanun'un istinafa ilişkin hükümlerinin yürürlüğe girdiği 20/07/2016 tarihinden sonra doğrudan verilen adli para cezası olup, kesin nitelikte olmasına rağmen tekerrüre esas olduğu nazara alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 58/3. Maddesinde düzenlenen "tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur" şeklindeki amir hüküm uyarınca seçimlik cezalardan hapis cezasının seçilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden" bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,
Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, sanığın mühür bozma suçundan mahkûmiyetine ilişkin Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 18.04.2019 tarihli 2019/232 Esas ve 2019/339 Karar sayılı kararının CMK'nin 309. maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 09.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.