T.C. Yargıtay
4. Ceza Dairesi
4. Ceza Dairesi
Esas No: 2015/6593
Karar No: 2019/11904
Karar Tarihi: 26.06.2019
4. Ceza Dairesi 2015/6593 E. , 2019/11904 K.
MAHKEMESİ:Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
A-Sanık hakkında, Kars Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/1644 esas numaralı iddianamesi ile açılan davada tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesinde,
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ...’nun temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B-Diğer hükümlerin temyizine gelince;
1-Sanık hakkında, Kars Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/1644 esas numaralı iddianamesi ile açılan davada hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;
a)TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca, gıyapta hakaret suçunun en az üç kişi ile ihtilat edilerek işlenmesi gerekmekte olup, katılan ve tanık ...’nun aşamalardaki beyanlarında sanığın olay günü evlerinin önüne gelerek atılı suçu işlediği iddia edilen zaman aralığında katılanın uyuduğunu ve katılanın tanığın beyanlarından dolayı sanığın eyleminden haberdar olduğunu beyan etmesi nedeniyle eylemde ihtilat unsurunun oluşup oluşmadığı araştırılıp, tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
b)Suçun oluştuğunun kabulü halinde ise; sanığın tehdit suçundan beraat etmesi karşısında, TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla aynı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanık hakkında, Kars Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/27 esas numaralı iddianamesi ile açılan davada hakaret ve tehdit suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri yönünden;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
3-Kabule göre de;
a)Hakaret eylemlerinin, haksız tahrik altında gerçekleştiğinin kabul edilmesi karşısında, özel hüküm olan, TCK'nın 129. maddesi yerine, genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanunun 29. maddesi uygulanarak hükümler kurulması,
b)Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.