T.C. Yargıtay
6. Ceza Dairesi
6. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/13973
Karar No: 2023/10702
Karar Tarihi: 22.05.2023
6. Ceza Dairesi 2023/13973 E. , 2023/10702 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1, 43, 53 üncü maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.
2. Nazilli 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 10.01.2012 tarihli ve 2011/757 Esas, 2012/11 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1, 43, 62 nci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 17.02.2012 tarihinde kesinleşmiştir.
3. Sanığın tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğine ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 12.04.2013 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde yer alan nitelikli hırsızlık suçunu işlediği, 12.01.2016 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli ve 2016/122 Esas, 2016/341 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1, 43, 62 nci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hüküm açıklanmıştır.
4. Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli ve 2016/122 Esas, 2016/341 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 12.01.2022 tarihli ve 2020/21689 Esas, 2022/2220 Karar sayılı kararı ile;
"a) Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan ilamın, açıklanacak yeni hüküm olduğu, bu nedenle iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının yargılama sonucunda açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasanın 141, CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,
b) Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasına dayanak alınması gereken Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/314 Esas 2013/406 Karar sayılı ve 24/12/2013 tarihli kararı ile dosya içerisinde bulunan ve sanık hakkındaki başka bir ceza dosyasından aldığı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden yapılan ihbara ilişkin olan Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/805 Esas, 2011/201 Karar sayılı ve 07/10/2010 tarihli kararının mahkeme adı, esas numarası, suç adı, suç tarihi, kesinleşme tarihi bilgileri karıştırılarak çelişki yaratılması,
c) 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,"
Nedeniyle diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.
5. Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/196 Esas, 2022/668 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1, 43, 62, 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın mağdur ...' un yeğeni ... ile arkadaşlık yaptığı gerekçesi ile evlerine giderek bağırdığı, balkona çıkan mağdur ve annesine yönelerek "yeğenim ile çıkmayacaksın, yamulturum, Nazilli de gezdirmem" diyerek tehdit ettiği mahkemece kabul edilmiştir.
2. Mahkemece alınan savunmasında söz konusu sözleri sarf ettiğini belirterek ikrarda bulunduğu anlaşılmıştır.
3. Mağdurun beyanları dosya ile uyumludur.
IV. GEREKÇE
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın olay anında yeğeninin sevgilisi olan mağdur ...'a hitaben "yiğenim ile çıkmayacaksın, yamulturum, Nazilli'de gezdirmem" şeklinde sözler sarf ettiği, sadece mağdur ...'u tehdit ettiği halde hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması hukuka aykırı bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/196 Esas, 2022/668 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
22.05.2023 tarihinde karar verildi.