T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2018/1442
Karar No: 2020/650
Karar Tarihi: 24.02.2020
1. Ceza Dairesi 2018/1442 E. , 2020/650 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürme, tehdit, hakaret
HÜKÜM : Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 18/01/2017 gün ve 2015/198 esas-2017/6 karar sayılı,
a) Maktul ...'yı kasten öldürme suçundan; TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine,
b) Maktul ...'ı kasten öldürme suçundan; TCK'nin 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine,
c) Mağdurlar ..., ..., ...'ı Tehdit suçundan; TCK'nin 106/2-a, 43/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, 1 yıl 13 ay hapis cezasının 2 yıl 1 ay hapis cezası olarak değiştirilmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine,
d) Mağdurlar ..., ..., ...'a hakaret suçundan; TCK'nin 125/1, 125/4, 43/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 ay 19 gün hapis cezasına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık ... müdafii tarafından hükmün duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek, sanık müdafiine meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesine rağmen, sanık müdafiinin belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık ... hakkında; mağdurlar ...,... ve ....’e karşı silahla tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere ilişkin olarak sanık müdafiinin veya katılanlar vekilinin bir temyiz talebi olmadığı, dolayısıyla temyiz incelemesi yapılamayacağı anlaşıldığından, tebliğnamedeki red içeren düşünceye iştirak edilmemiştir.
Sanık ... hakkında; maktuller.... ve ...’a karşı kasten öldürme suçundan dolayı yerel mahkemece kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı katılanlar vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz istemi ile ilgili yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmekle;
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 01/03/2017 gün ve 2017/425 esas, 2017/350 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrik indiriminin derecesine, maktul ...’a karşı da haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine; katılanlar vekilinin; nitelikli kasten öldürmenin şartlarının oluştuğuna, haksız tahrik sebebinin olmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.