2. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/16181
Karar No: 2023/3645
Karar Tarihi: 15.06.2023
2. Ceza Dairesi 2023/16181 E. , 2023/3645 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/430 E., 2016/243 K.
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
İTİRAZA KONU KARAR : Onama
Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28.03.2022 tarihli ve 2021/8997 Esas, 2022/4253 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2023 tarihli ve KD-2023/18415 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/1-2. cümle. maddesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı; sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2011 tarihli ve 2007/254 Esas, 2007/119 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin, suç tarihinden sonra olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı hususu gözetilmeden, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi, nedeniyle sanık ... hakkındaki hükme yönelik ONAMA kararının kaldırılması ve hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA ilişkindir.
II. GEREKÇE
Sanık hakkında banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 245/1 ve 52/2 . maddeleri gereğince belirlenen 3 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesindeki düzenlemeye göre önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanabileceği, tekerrüre esas alınan Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2011 tarihli ve 2007/254 Esas, 2007/119 Karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra 15.10.2012 tarihinde kesinleştiği ve sanığın suç tarihi olan 09.09.2010 tarihi itibari ile de adlî sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte başkaca bir mahkûmiyet kaydının bulunmadığı hususu gözetilmeden, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/2. maddesi gereği Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 28.03.2022 tarihli ve 2021/8997 Esas, 2022/4253 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,
3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2016 tarihli ve 2014/430 Esas, 2016/243 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.