T.C. Yargıtay
17. Ceza Dairesi
17. Ceza Dairesi
Esas No: 2016/17007
Karar No: 2018/14489
Karar Tarihi: 15.11.2018
17. Ceza Dairesi 2016/17007 E. , 2018/14489 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A)Katılan...Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Katılan...Belediye Başkanlığı vekilinin yüzüne karşı verilen karar katılan...Belediye Başkanlığı vekili tarafından CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 30.12.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı Yasa'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
B)Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Dosya arasında...Emniyet Müdürlüğü'nün 01.10.2014 tarihli yazısı ve ekindeki CD içindeki fotoğraflar ve krokiden suça konu mazotun çalındığı yerin etrafı tel örgü ile çevrili olduğu mazotun bulunduğu depo kapaklarının demirden yapılı ve asma kilit ile kilitli olduğunun anlaşılması nedeniyle, olay yerinde keşif yapılarak bilirkişi raporu alındıktan sonra sanık hakkında TCK'nın 142/1-a maddesindeki suçun oluşup oluşmadığının tartışılması gerektiği yönündeki bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken suç tarihi itibarıyla TCK'nın 143. maddesince arttırımın ½ oranı yerine 1/6 oranında arttırım yapılması aleyhe temyiz olmadığından, Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 3 Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/1560 Esas ve 2012/49 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 106/1-ilk cümlesinde yazılı tehdit suçuna ilişkin olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 15.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.