T.C. Yargıtay
4. Ceza Dairesi
4. Ceza Dairesi
Esas No: 2016/11313
Karar No: 2020/10357
Karar Tarihi: 17.09.2020
4. Ceza Dairesi 2016/11313 E. , 2020/10357 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, yapılan incelmede;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret eylemlerinden verilen beraat kararlarına ilişkin yapılan incelemede;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılan ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA
2-Sanık ...'a yükletilen silahla tehdit ve hakaret eylemlerinden verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin ise;
Sanığa yükletilen silahla tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/450 esas, 2009/751 karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan TCK’nın 86/2. maddesi gereğince verilen 4 ay hapis cezası yerine, suç tarihinden sonra 26.05.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılan Uşak 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/823 esas, 2011/747 karar sayılı ilamı uyarınca TCK madde 125/2. uyarınca hakaret suçundan verilen 1 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tekerrür uygulamasına ilişkin hükmün çıkarılarak yerine ''Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/450 esas, 2009/751 karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan TCK’nın 86/2. maddesi gereğince verilen 4 ay hapis cezasından mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına " ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 17/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.