1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/6891
Karar No: 2025/2719
Karar Tarihi: 09.04.2025
1. Ceza Dairesi 2023/6891 E. , 2025/2719 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/577 E., 2023/808 K.
SUÇLAR : Kasten öldürme ve bu suça yardım
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-g maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2023 tarihli ve 2022/311 Esas, 2023/57 Karar sayılı kararı ile;
a.Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, meşru müdafaa nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddesi uyarınca,
b.Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.05.2023 tarihli ve 2023/577 Esas, 2023/808 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye maktulün sanık ... tarafından bıçaklanarak öldürüldüğüne, savunmalarına itibar edilmemesi gerektiğine, her iki sanığın iştirak iradesiyle maktulü öldürdüklerine, meşru savunma hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, aksinin kabul edilmesi halinde meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanabileceğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik inceleme ve araştırmanın bulunmadığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ...'in kız kardeşi olan diğer sanık ...'ya yardım etme amacıyla değil kız kardeşi olan diğer sanık ...'ya saldırmakta olan ve hemen öncesinde de babası Necmettin'i öldürmüş olan maktul ...'yi engellemek amacıyla hareket ettiği, ayrıca olay sırasında maktul ile yere düştükten sonrası pozisyonları gereği sanık ...'nın görüş açısında olmadığı, dolayısıyla Mübera'nın maktulü bıçakladığını da görmediği, tek amacının yerde iken dahi direnerek kalktığında onları öldürmekle tehdit eden maktulü zapt etmeye çalışmak olduğu anlaşıldığından eylemin sanık ... tarafından işlenmediği, sanık ...'nın ise üzerine atılı eylemi kendisine ve yakınlarına ait bir hakka yönelmiş, gerçekleşen haksız bir saldırıyı o anda hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu altında hareket ettiği, sanığın eyleminin meşru savunmanın sınırlarını aşmadığı, bu nedenle eyleminin meşru savunma kapsamında değerlendirilmesinin gerektiği, sanığın kendisine ve ailesine yönelmiş, gerçekleşen ve tekrarı muhakkak olan haksız saldırıdan, o anki hal ve şartlara göre bir an evvel kurtulmak güdüsüyle hareket ettiğinin kabulü ile meşru savunma nedeniyle atılı suçtan beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.05.2023 tarihli ve 2023/577 Esas, 2023/808 Karar sayılı kararında katılanlar vekillerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.04.2025 tarihinde karar verildi.