T.C. Yargıtay
12. Ceza Dairesi
12. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/901
Karar No: 2025/2967
Karar Tarihi: 18.03.2025
12. Ceza Dairesi 2024/901 E. , 2025/2967 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1585 E., 2023/1660 K.
DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız hükümlü kalması nedeniyle 200.000 TL maddi ve 300.000 TL manevi tazminatın ceza evine giriş tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminat talebinin reddine ve 1.000 TL manevi tazminatın ceza evine giriş tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; hükmün kaldırılarak, davacının yasal koşulları oluşmayan maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine, davalı idare kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'e göre "17.400" TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı hazine idaresine verilmesine, ibareleri eklenmesi sureti ile düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilin davasının reddedilmesinin hukuka aykırı olduğu, müvekkilinin ceza evinde haksız olarak kaldığı, ceza evinde haksız olarak geçirdiği sürenin zararının tazmin edilmesine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/895 Esas – 2022/1128 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının basit yaralama suçundan 3 ay, hakaret suçundan 2 ay 18 gün ve tehdit suçundan 4 ay 15 gün kesinleşen cezasının infazı için 17.03.2022 - 08.07.2022 tarihleri arasında 113 gün hükümlü olarak kaldığı, tebligatın usulsüz olması nedeniyle davacının infaz durdurma alarak yeniden yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 11.10.2022 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, davacının önceden kesinleşen ceza hükümleri nedeniyle hakkındaki şartlı tahliyenin geri alınması kararının infazına başlanması nedeniyle kesinleşen cezasının infaz görmediği, bu nedenle maddi tazminat talebinin reddine, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosunun 16.05.2023 tarihli yazısından anlaşılacağı üzere, Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/568 Esas ve 2021/899 Karar sayılı ilamlarından dolayı davacının infaz gören bir süresinin olmadığı, devam eden infazları nedeniyle sırada bekleyen ilam olarak bu ilamlarının bekletildiği, tutukluluğunun da bulunmadığından, davacının yasal koşulları oluşmayan maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine, davalı idare kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'e göre "17.400" tl maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı hazine idaresine verilmesine," ibareleri eklenmesi sureti ile düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bodrum Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.03.2025 tarihinde karar verildi.