T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2017/20212
Karar No: 2018/13983
Karar Tarihi: 01.10.2018
3. Ceza Dairesi 2017/20212 E. , 2018/13983 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kırıkkale (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.03.2008 tarih ve 2008/25 Esas, 2008/252 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçu, 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaştırma kapsamına alınmış ise de; tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden ve sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas mahkumiyet hükmü de bulunduğundan tebliğnamedeki (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiş ve bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Hakaret suçunun aleni bir yer olan pazar alanında işlenmesine rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 125/4. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Sanığın savunmasında, olay öncesinde katılanın kendisine hakaret ettiğini, ağabeyi olan tanık ...'ın katılanı bu konuda uyardığı sırada yanlarına gittiğini ve katılanın kendisine tokat attığını, sonrasında üzerindeki bıçağı çıkarttığını, kendisinin de bu bıçağı almaya çalıştığı sırada elinden yaralandığını belirtmesi ve tanıklar ..., ..., ...'ın sanığın savunmasını doğrulaması karşısında, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin sanık lehine uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Duruşmalarda kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine, sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.