12. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/2520
Karar No: 2025/457
Karar Tarihi: 14.01.2025
12. Ceza Dairesi 2023/2520 E. , 2025/457 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1492 E., 2022/1775 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, tutukluluk ve makul sürede yargılanmama hakkının ihlali nedeniyle 100.000 TL maddi ve 250.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin yasal koşulları oluşmadığından reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacınnın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacının temyiz sebepleri; hakkında verilen kararın hukuka ve kanuna aykırı olduğu, temyiz incelenmesinde bozulmasına ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/84 Esas – 2019/125 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 12.09.2017 tarihinde gözaltına alındığı, 20.09.2017 tarihinde tutuklandığı, toplam 367 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, davacı hakkında 22.03.2018 tarihinde iddianame düzenlendiği ve dava açıldığı, ilk duruşmasının 10.09.2018 tarihinde olduğu, davacının ilk duruşmada tahliye edildiği, davacı hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda davacının 13 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyet ve hükmen tutuklanmasına karar verildiği, bu kararın Yargıtay 16. Ceza Dairesince onanarak 03.09.2020 tarihinde kesinleştiği, yapılan yargılamadaki sürelerin makul olduğu ve davacının yargılanması sırasında tutuklu kaldığı sürelerin CMK’nın 102/2 maddesinde belirtilen süreleri de aşmadığıdan yasal koşulları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.01.2025 tarihinde karar verildi.