T.C. Yargıtay
4. Ceza Dairesi
4. Ceza Dairesi
Esas No: 2015/3145
Karar No: 2019/8920
Karar Tarihi: 14.05.2019
4. Ceza Dairesi 2015/3145 E. , 2019/8920 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A)Sanık ...'in kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazları ile ilgili olarak;
Sanık ... hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, sanık ...'in TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B)Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ...'in, sanık ... hakkında ise kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık ... müdafinin temyiz itirazlarına gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Sanık ... hakkında Ilgın Sulh Ceza Mahkemesinin 24/12/2008 tarihli ve 2008/251 esas, 2008/341 karar sayılı, 20/12/2011 tarihinde kesinleşen ilamı nedeniyle tekerrür hükümleri uygulanmasına karşın, tekerrüre esas alınan bu ilamda da sanık hakkında Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2003 tarihli ve 2002/191 esas, 2003/23 karar sayılı 28/03/2003 tarihinde kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınması nedeniyle, sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmemişse de, aleyhe temyiz olmadığından bu hususun bozma nedeni yapılmamıştır.
Ancak;
1-Çumra Kamyoncular Kooperatifi yönetiminde bulunan sanıkların suç tarihinde alkol aldıkları, kooperatif hakkındaki konuşmalarının tartışmaya dönüştüğü, tartışmanın büyümesi üzerine sanıklar .... ve ....'ın birbirlerine yumruk ile vurmaya başladıkları, adli emanette bulunan metal ayaklı sandalyeleri birbirlerine fırlatarak birbirlerini basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde kasten yaraladıkları, tanıklar .... ile ....'nin sanıkları aralamaya çalıştıkları, sanık ...'ın başkanı olduğu kooperatif binasındaki odasına giderek adli emanete kayıtlı silahı aldığı ve yeniden diğer sanık ...'ın yanına gelerek yaklaşık 3-4 metre mesafeden Sadık'ın ayaklarının yanlarına doğru 3 el ateş ederek silahla tehdit suçunu işlediği mahkemece kabul edilen olayda, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması açısından ilk haksız eylemin kimden kaynaklandığının araştırılması, tespit edilemediği takdirde şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği her iki sanık hakkında TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekirken, haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
2-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,
Kanuna aykırı ve sanık ... müdafii ile sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.