T.C. Yargıtay
4. Ceza Dairesi
4. Ceza Dairesi
Esas No: 2011/9040
Karar No: 2013/16566
Karar Tarihi: 29.05.2013
4. Ceza Dairesi 2011/9040 E. , 2013/16566 K.
MAHKEMESİ:Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanık hakkında, tekerrüre esas başka sabıkası bulunduğu halde, Devrek Sulh Ceza Mahkemesinin 05.07.2005 tarih ve 2002/ 102 esas 2005/325 karar sayılı, kasten yaralama suçundan kesin nitelikteki adli para cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması,
Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, “sanık hakkında, tekerrüre esas alınan Devrek Sulh Ceza Mahkemesinin 05.07.2005 tarih ve 2002/ 102 esas 2005/325 karar sayılı ilamın hüküm kısmından çıkarılarak, adli sicil kaydında yer alan Devrek Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2003 tarih ve 2001/ 49 esas, 2003 / 98 karar sayılı ilamında hakaret suçundan verilen hükmün tekerrüre esas alınmasına, ancak 5275 sayılı İnfaz Kanunun 108/2 maddesi gereği koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar yönünden lehe olan önceki ilamdaki miktarın gözetilmesine” biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan HÜKÜMLERİN, bu bağlamda ONANMAK suretiyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMK'nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.