T.C. Yargıtay
4. Ceza Dairesi
4. Ceza Dairesi
Esas No: 2014/33527
Karar No: 2018/20768
Karar Tarihi: 29.11.2018
4. Ceza Dairesi 2014/33527 E. , 2018/20768 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Katılanın aşamalarda sanığın, motorlu testereyi çalıştırarak kendisini kovaladığını, olay yerinde bulunan oğlu ile yeğeninin sanığı tuttuklarını beyan etmesi ve tehdit sözünden bahsetmemesi, tanıklar ... ve ...'ün aşamalarda sanığın katılanı motorlu testere ile kovaladığını beyan etmeleri ve yine tehdit sözünden bahsetmemeleri karşısında; sanığın eyleminin silahla yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre ise;
a-Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının, ve yine sanığın tekerrüre esas başka hükümlülükleri bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.