T.C. Yargıtay
6. Ceza Dairesi
6. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/14180
Karar No: 2025/4323
Karar Tarihi: 21.04.2025
6. Ceza Dairesi 2023/14180 E. , 2025/4323 K.
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/33 E., 2022/792 K.
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Ancak,
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2009 tarihli ve 2009/49 Esas, 2009/513 Karar sayılı ilamında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesinin uygulanmaması ve ayrıca kararın usulsüz kesinleşmesi nedeniyle, 26.11.2013 tarihinde yeniden kesinleşme yapılmış olduğundan anılan ilamın, tekerrüre esas alınamayacağı, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas alınabilecek İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/118 Esas, 2009/300 Karar sayılı ilamının da tekerrür uygulamasının hatalı olması sebebiyle bozulduğu anlaşıldığından, yasal şartları oluşmamasına rağmen, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ve bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Açıklanan nedenle İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli ve 2022/33 Esas, 2022/792 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin kısım çıkarılarak yerine 'Sanık hakkında İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2010 tarihli ve 2008/412, Esas, 2010/507 Karar sayılı ilamı ile kurulan mahkumiyet hükmünün, birinci kez tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince sanığa verilen cezanın birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi ve hükmün diğer kısımlarının aynen korunması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
21.04.2025 tarihinde karar verildi.