T.C. Yargıtay
6. Ceza Dairesi
6. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/2121
Karar No: 2021/3327
Karar Tarihi: 25.02.2021
6. Ceza Dairesi 2019/2121 E. , 2021/3327 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Birden fazla kişi ile tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve mahkemenin takdirine göre; suçun sanıklar ... ve ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Oluş ve dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ....’in olay gecesi mağdur ...’in bulunduğu büfeye gelip bira ve/veya 15 tl para istedikleri ve aldıkları olumsuz yanıt üzerine ekmek dolabını kırıp “Bize bu parayı vereceksin, bu parayı senden almasını biliriz, aksi halde gerisini sen düşün" şeklinde sözlerle tehdit ettiklerinin olay yer inceleme raporu, mağdur beyanı ve tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında sanıkların eyleminin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yargılamaya devamla kanıtların takdirinde yanılgı sonucu yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-) Sanık ...’ın mükerrirliğine esas alınan Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/140-126 Esas-Karar sayılı mahkumiyet hükmünde, suç tarihi itibari ile sanığın 18 yaşından küçük olduğu, yaş küçüklüğü nedeniyle bu sabıka kaydının tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas hükümlülüğünün bulunmadığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin 5. fıkrası gereğince, aynı maddenin 6 ve 7. fıkralarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,
3-) T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıklar ... ve ...’dan alınmasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının korunmasına, 25.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.