4. Ceza Dairesi
Esas No: 2017/854
Karar No: 2017/7214
Karar Tarihi: 09.03.2017
4. Ceza Dairesi 2017/854 E. , 2017/7214 K.
Tehdit suçundan sanık ...’nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/555 esas, 2015/32 sayılı ilâmı tekerrüre esas teşkil ettiğinden cezasının, anılan Kanun’un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2016 tarihli ve 2016/250 esas, 2016/417 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 20.12.2016 gün ve 94660652-105-16-14502-2016-Kyb sayılı yazılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/01/2017 günlü ve 2016/402272 sayılı tebliğnamesiyle bozma düşüncesiyle daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede,
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun, “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” şeklindeki 58/5. maddesi ile ister tekerrüre esas alınacak, isterse tekerrür uygulaması yapılacak hükme konu suçun, fail tarafından onsekiz yaşından önce işlenmiş olması halinde, artık tekerrür hükümleri uygulanamayacağına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/06/2009 tarihli ve 2008/2-234 esas, 2009/169 karar sayılı ilâmı birlikte değerlendirildiğinde, adli sicil kaydına göre onsekiz yaşını tamamladıktan sonra tekerrüre esas bir mahkûmiyeti bulunmayan sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Olay
Sanık hakkında basit tehdit suçundan açılan davada, İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/06/2016 tarihli ve 2016/250-417 sayılı kararıyla TCK'nın 106/1-1 , maddesi uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve cezasının TCK'nın 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair kararının temyiz edilmeyerek kesinleşmesi üzerine, sanığın tekerrüre esas alınan İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/555 esas, 2015/32 sayılı kararına konu olayda suç tarihinin 23/07/2014 olması ve 01/02/1998 doğumlu olan sanığın bu tarih itibariyle 18 yaşından küçük olduğundan TCK'nın 58/5 maddesinin 'fiiil işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.' hükmü ve sanığın 18 yaşını tamamladıktan sonra da tekerrüre esas başka bir mahkumiyetinin bulunmaması karşısında tekerrür koşulları bulunmadığı halde sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanması suretiyle verilen kararın usul ve kanuna aykırı olması nedeniyle kanun yararına bozulması istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.
2-Hukuksal Değerlendirme
Dosya kapsamı ve kanun yararına bozma istemi incelenerek birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece sanık hakkında tayin olunan cezanın TCK'nin 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, TCK'nın 58/5. maddesinin 'fiiil işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.' düzenlemesi karşısında tekerrüre esas alınan İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/555 Esas, 2015/32 sayılı ilamına konu dosyada suç tarihinin 23/07/2014 olup sanığın ise 01/02/1998 doğumlu olup, bu tarihte 18 yaşından küçük olduğundan, 18 yaşından önce işlediği bu suçtan dolayı tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gibi, sanığın sabıka kaydının incelenmesinde, 18 yaşını tamamladıktan sonda tekerrüre esas bir mahkumiyetinin de bulunmadığının anlaşılmasına göre, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair verilen kararın usul ve yasaya aykırı bulunduğu anlaşılmaktadır.
3-Sonuç ve Karar
Yukarıda açıklanan nedenlerle,
Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2016 tarihli ve 2016/250 esas, 2016/417 karar sayı ile verilip kesinleşen kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, cezanın şahsileştirilerek, hükümde yer alan TCK'nın 53/1. maddesi ile TCK'nin 58 ve 51. maddelerinin yeniden değerlendirilmesi gerekeceğinden, sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4-a maddesi gereğince mahallinde yerine getirilmesine, 09.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.