T.C. Yargıtay
4. Ceza Dairesi
4. Ceza Dairesi
Esas No: 2016/1999
Karar No: 2020/4344
Karar Tarihi: 27.02.2020
4. Ceza Dairesi 2016/1999 E. , 2020/4344 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık ...'ya yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın Kanunda öngörülen biçimde infaz aşamasında gözetilebileceği,
Anlaşıldığından, sanık ...'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan Enez Asiye Ceza Mahkemesi'nin 2010/138 Esas sayılı ilamı ile göçmen kaçakçılığı suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin hükmün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, kesinleşme tarihi itibariyle tekerrüre esas teşkil etmeyen Enez Asiye Ceza Mahkemesi'nin 2011/82 Esas sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,
Kanuna aykırı ve sanık ...'ın ileri sürdüğü temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, tekerrür uygulamasına ilişkin kısmın karardan çıkarılarak yerine “sanığın adli sicil kaydında yer alan Enez Asiye Ceza Mahkemesi'nin 2010/138 Esas, 2011/67 Karar sayılı ilamı ile daha ağır cezayı gerektiren göçmen kaçakçılığı suçundan hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından dolayı mükerrir olduğu anlaşıldığından, TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın aleyhine değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Enez Asiye Ceza Mahkemesi'nin 2011/82 Esas, 2013/116 Karar sayılı ilamı ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine” ibaresinin eklenmesi şeklinde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 27/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.